DIABETES·PERSONAL·ZWANGER

F*ck, zwangerschapsdiabetes!

Op 26 juli deed ik de ‘gewone’ suikertest. Ik was toen op de kop 25 weken zwanger. Voor de mensen die dit niet kennen… Je moet dan een mierzoet drankje drinken en een uur later wordt er bloed getrokken. Zo gaan ze na of het suikergehalte in je bloed te hoog is en of je eventueel een afwijkende waarde hebt. 

Toen ik onderstaande foto op Instagram postte, ging ik er nog gewoon van uit dat alles in orde zou zijn met mij. 

38940374_248356702473239_4544408512536510464_n

Dus, ik bleef nuchter met enkel dat vies drankje in mijn maag en liet bloed prikken bij de vroedvrouw. Rond de middag, werd ik ineens heel mottig en voelde ik me echt heel slecht. Ik moest even op de zetel gaan liggen om te bekomen. (en, ‘k heb er ineens een dutje bij gedaan 🙂 ). Een week later kreeg ik het resultaat… Ik had een verhoogde bloedwaarde, 172, terwijl ik eigenlijk maar 130 zou mogen hebben. Ik schrok en ik zei: Oei! Zo hoog!?, maar blijkbaar was dat nog niet zo abnormaal. Héél veel zwangere vrouwen moesten de uitgebreide suikertest doen en vaak was die dan wél in orde. Ik maakte me dus nog geen zorgen. 

Op maandag 6 augustus ging ik (ook nuchter) naar het ziekenhuis om daar de uitgebreide suikertest te laten doen. Dit gaat als volgt: Eerst werd er nuchter bloed getrokken en dan moest ik een nóg zoeter drankje drinken (met een dubbele concentratie suiker dan bij de eerste suikertest). Nadien moest er nog drie keer bloed getrokken worden; 1u later, 2u later en 3u later. Ik kreeg de opdracht om in de wachtzaal te blijven zitten en ik mocht zo weinig mogelijk bewegen (waarschijnlijk om niet ‘per ongeluk’ suiker te verbranden), dus ik bleef braaf zitten. Ik had een filmpje van Netflix op m’n gsm gedownload, dus ik zat er nog wel redelijk comfortabel… behalve dat ik stilaan honger begon te krijgen 🙂 Rond 12u30 mocht ik naar huis en de volgende dag zou ik al mogen bellen voor het resultaat. 

7 augustus. Ik belde rond 11u15 naar de dienst Gynaecologie voor mijn resultaat.  “Ja mevrouw, uw waarden waren toch nog wel wat te hoog, je zou toch nog eens moeten langskomen om een eventueel dieet te bespreken.”  Fuck…  Kak… Godver… en alle lelijke woorden passeerden in mijn hoofd. Ik werd ineens doorverbonden naar de dienst ‘Diabetesconsultatie’ om een afspraak te maken. Dat bleek nog niet zo gemakkelijk, tot de secretaresse vroeg: “Kan je anders nu komen?”  “Uh, ja dat is goed, over een half uurtje kan ik er zijn.” Dus, nog niet eens tegoei bekomen van het slechte nieuws, vertrok ik halsoverkop richting het ziekenhuis. Toen ik in de auto zat, vloeiden er al heel wat tranen over mijn wangen. “Godver, het ging weer allemaal te vlot en te goed hé…” Dat dacht ik toen. 

Aangekomen in het ziekenhuis, was ik al een klein beetje gekalmeerd, maar wist ik eigenlijk niet waar ik moest zijn. Aan het onthaal zouden ze me wel kunnen helpen, dacht ik. Ik wist de naam van de dokter niet, maar vertelde dat ik kwam om mijn suikerwaarden van de uitgebreide suikertest te bespreken. Dus, dat meisje aan het onthaal stuurde me naar een afdeling waar ze de suikertest deden, tja… dat was dus niet juist. Zij stuurde me dan weer naar de dienst Gynaecologie, waar ik weer moest uitleggen wat ik kwam doen, maar dat ik niet wist bij welke dokter ik moest zijn. “Oei, hier moet je ook niet zijn hoor.” En ja… toen kwamen de tranen. Ik voelde me gewoon zo hulpeloos en zielig en gewoon… fuck, ik heb diabetes! De secretaresse van Gynaecologie was wel heel lief en heeft toen even rondgebeld om te horen waar ik dan wel moest zijn. 

Tussen mijn snikken en tranen door, excuseerde ik mij bij de secretaresse voor al m’n drama, maar het was echt sterker als mezelf! Maar ze had veel begrip en was echt heel lief. Gelukkig zat er niemand in de wachtzaal ! :-O 

Uiteindelijk, aangekomen op de juiste afdeling… mocht ik binnen in ‘een kantoortje’ waar allemaal verpleegsters zaten. één van de verpleegsters zei: “Oei, je bent precies wat aangedaan?” En jaaaa… toen was het hek helemaal van de dam! Huilen huilen… zo gênant, maar weeral, het was sterker als mezelf. Ook deze vrouwen waren weer superlief voor mij en probeerden me gerust te stellen. Ik kreeg een glaasje water en een doosje Kleenex voor mijn neus geschoven, dat kwam van pas! Ik werd gewogen, gemeten en ook mijn bloeddruk werd gemeten (die trouwens wel in orde was!).

Toen ik weer een beetje bij positieven was, mocht ik naar de dokter van endocrinologie. Wat dat juist was, heb ik ook moeten opzoeken 🙂 (“Endocrinologie is de tak van de geneeskunde die zich bezighoudt met ziektes die ontstaan doordat je lichaam te veel of juist te weinig van een bepaald hormoon produceert.“). Ik vermoed dat de verpleegster de dokter al wat had ingelicht over ‘mijn toestand’ (en dan bedoel ik mijn emotionele toestand en niet mijn zwangerschap), want ook hij was heel vriendelijk en begripvol. Nog half snikkend, zat ik te luisteren naar zijn uitleg over zwangerschapsdiabetes en wat dat juist inhield. Ik moet eerlijk zeggen dat ik maar met een half oor heb geluisterd… ik was precies nog in shock. 

Nadien weer naar de verpleegkundige, waar ik uitleg kreeg over het machientje om te prikken en nadien naar de diëtiste die samen met mij mijn voedingspatroon overliep en dergelijke… Een heleboel informatie die ik moest verwerken op een paar uur tijd.

Dus, wat nu? Die vraag kreeg ik vaak… Tja, gedaan met snoepen en zondigen voor Nele 😦 En, ik had net een snoeptaart gekregen op m’n babyshower! Ik moet nu zo gezond mogelijk eten, mijn koolhydraten spreiden over een dag, 3x/week 7x bloed prikken om mijn suikerwaarden in beeld te brengen. Ik noteer dan ook netjes wat ik allemaal gegeten heb, zodat ik eventueel achteraf kan bekijken wat ik ‘fout’ heb gedaan. Ik vervang suiker door canderel, ik probeer regelmatiger te eten, op ‘vaste’ uren, ik kook liters soep, want groenten mag ik nog wél à volonté eten… ik kan er zo meteen niet opkomen wat ik allemaal doe, maar kan wel zeggen dat het momenteel écht mijn leven beheerst, wat ook normaal is… denk ik dan. Moest het mij niet lukken om mijn suikerwaarden onder de toegelaten waarden te krijgen, zou het kunnen dat ik binnenkort insuline moet spuiten. 

voorbeeld glycemie

Zijn er risico’s voor mij? Er zijn wel wat risico’s, maar het is nog altijd perfect mogelijk dat ik geen enkel probleem ondervind als ik mijn eten wat in de gaten hou. Een aantal risico’s kunnen zijn: keizersnede en problemen bij de bevalling, te veel vruchtwater en daardoor kan de baby te vroeg worden geboren, hoge bloeddruk, grote kans om op latere leeftijd diabetes type 2 te ontwikkelen. 

Zijn er risico’s voor ons baby’tje? Ja, die zijn er helaas ook, maar ook dat is weer allemaal niet zeker… Het kan zijn dat ons kindje zwaarder en groter wordt dan de gemiddelde baby, het kan zijn (ook weer niet zeker), dat ons kindje vroeger dan gepland geboren wordt, misschien zelfs ingeleid moet worden, en dat zij later ook een verhoogde kans heeft om diabetes te ontwikkelen. Maar dat zijn allemaal zaken waar ik voorlopig niet van uitga, want ik ben heel gemotiveerd om op mijn eten te letten 🙂 

Normaal verdwijnt de diabetes nadat de vrouw bevallen is, dus dat is wel een troost. Vaak kan ik mijn diagnose goed relativeren, maar toch ook nog regelmatig kan ik er serieus van balen dat ik die pech heb om diabetes te hebben! Trouwens, moest je je het afvragen… NEE, het is niet omdat ik wat dikker ben of dat ik een snoeper ben, dat het mijn eigen schuld is dat ik zwangerschapsdiabetes heb… er zijn genoeg magere meisjes die ook de diagnose krijgen. Dus, no judgement aub! Het zit in de familie langs m’n mama’s kant en uiteindelijk heb ik echt gewoon dikke pech gehad… helaas! Maar, het is ook nog maar voor drie maanden en niet voor levenslang, dus eigenlijk valt het nog mee… maar dat neemt niet weg, dat ik het nog altijd ongelooflijk kut vind 🙂 

Fjuw… lange blogpost! Hier laat ik het bij…

Toedells! x

3 gedachten over “F*ck, zwangerschapsdiabetes!

  1. Ik ben ook zo’n huilebalk jong! 😉 Dus ge moet u niet schamen! Ik zat gisteren met David pannenkoeken te eten (sorry :D) en toen zaten we eens te vergelijken hoeveel suiker er in bijvoorbeeld limonade en choco zit. Dat wil je dus niet weten hé. Ik krijg denk ik echt wel veel suiker binnen (ben zo’n enorme snoepkont!) dus ik zou het denk ik wel moeilijk vinden om zo’n dieet te gaan volgen. Maar voor je kindje heb je dat over hé! 🙂 En ’t is niet lang meer en je bent er ondertussen misschien ook al helemaal aan gewend om er wat op te letten. Komt goed!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s